
De arbeiders
die vol goede moed naar Amsterdam waren getrokken om werk
te zoeken, hadden het niet gemakkelijk. De ene dag was er
werk, de andere dag niet. Vanwege dit onzekere bestaan en
het leven in de stad, waar de boeren maar met moeite aan
konden wennen, zochten velen hun heil in de drank: hoe sterker
hoe beter. Ook tijdens het werk werd veel alcohol gedronken,
waardoor de prestaties zeer onder de maat waren. Werkgevers
vonden dat het zo niet langer door kon gaan, er moest iets
tegen het drankgebruik gedaan worden. Op initiatief van
de werkgevers en hun vrouwen zijn er mede om die reden koffiehuizen
opgericht.
De bedrijven
deelden bonnen uit aan de arbeiders waarmee zij gratis of
tegen gereduceerde prijs koffie konden drinken bij het koffiehuis
in de buurt. Zo trachtten zij te voorkomen dat de arbeiders
naar de kroeg gingen om zich een stuk in de kraag te drinken.

De
enige alcoholische drank die in koffiehuizen geschonken
werd, was bier. Sterke drank werd niet geserveerd.
Het Koffiehuis van den Volksbond Aan
het Kadijksplein zit het "Koffiehuis van den Volksbond".
Het is inmiddels een restaurant geworden, maar het opschrift
boven de ingang herinnert nog uit die tijd. Na de oorlog
heeft het pand jarenlang leeg gestaan, totdat "Kees" (een
begrip op het Kadijkseiland) het in 1986 kraakte. Daardoor
redde hij het koffiehuis van sloop, want men wilde juist
op die plek naast de ingang van het Entrepotdok, een parkeerterrein
maken.
|
Al snel kwam Kees op het idee
het koffiehuis zijn oude functie terug te geven en ging
weer koffie, chocoladerepen en broodjes verkopen. Hij had
geen vergunning voor zijn zaak, maar de politie gedoogde
zijn werkzaamheden. Dit was het begin van wat later een goedlopend
eethuis zou worden. Van broodjes ging hij over op eenvoudige,
goedkope maaltijden.

Hiervoor
schakelde hij elke avond een andere kok in met een eigen
specialiteit. Zo stond er de ene avond Chinees en de andere
avond Italiaans op het menu. Een "formule" die Kadijkers
wel aanspak: geen gebrek aan klanten dus. Helaas strooide
de belastingdienst roet in het eten dooor beslag te leggen
op de zaak: Kees had immers geen officiële papieren en betaalde
geen belasting. In 1991 was hij genoodzaak het eethuis over
te doen aan de huidige restauranthoudster. Ook zij doet
hier weer goede zaken, alleen houdt zij in de prijs wel
rekening met de belastingdienst.

|